FANDOM


940, 45. dzień, 5. rok rządów króla Valtora: udało się. Wizja, którą zesłali mi przodkowie przyniosła owoce. Dzisiaj w mojej kuźni narodził się człowiek z kamienia i stali. Nazwałem go golemem, tak jak w legendzie o wielkich posągach, którym życie dawali umarli. Golemy to nasza przyszłość i zbawienie.

940, 60. dzień, 5. rok rządów króla Valtora: To koszmarny proces. Nie każdy zdoła to zrobić i pozostać psychicznie niezmienionym. Jestem zaszczycony, że przodkowie uznali, iż mam dość siły, by unieść to brzemię i powołać do życia obrońców Orzammaru.

Tak wielkich rzeczy nie da się osiągnąć bez ofiar. Kamień i stal nie ruszą z miejsca bez duszy, która nimi pokieruje.

940, 73. dzień, 5. rok rządów króla Valtora: Poprosiłem, by zgłosili się do mnie ochotnicy. Odpowiedziało kilku mężczyzn z Kasty Wojowników, głównie młodsi synowie bez majątku i bez szans na zawarcie małżeństwa. Chcą bronić Orzammaru przed koszmarem, który uwolnili ludzie. Chcą żyć po wsze czasy w ciele mocniejszym niż najlepsza zbroja. Nie proszą o rozmowę z tymi, którzy poszli tą samą drogą przed nimi.

Nie chciałem dotąd o tym wspominać, nawet na tych stronach. Ale teraz muszę to zrobić. Moje golemy napędzane będą ich śmiercią. Ci odważni wojownicy przychodzą do mnie, nadzy jak w chwili narodzin, a ja ubieram ich w pancerz, tak ogromny, że nawet najpotężniejsza zbroja wygląda przy nim jakby dziecku była przeznaczona.

Z każdej strony otoczeni jesteśmy całymi kilometrami skał i ziemi. Nikt nie słyszy, jak krzyczą, kiedy do oczu, ust i w każdy otwór pancerza wlewam stopione lyrium. Milkną szybko, ale zapach pozostaje, delikatna woń krwi pośród odoru rozgrzanego metalu. Muszę pracować szybko. Pancerz jest miękki, kształtuję go za pomocą młota i szczypiec.

Nie mija wiele czasu, a ciało zaczyna ruszać mi się w dłoniach, wijąc się i skręcając przy każdym uderzeniu. Zaczyna mówić, jęczy niskim głosem, ale nauczyłem się nie zwracać na to uwagi. Nie mogę popełnić błędu. Stopiony żużel nie może zasłaniać oczu, a kawałek granitu blokować nogi. Stękają gdy pracuję, ale czy woleliby być ułomni, kalecy? Ci, z którymi rozmawiałem, opowiadali mi o bólu, ale gdyby mogli na siebie spojrzeć, ujrzeliby doskonałość.

— Z dziennika Caridina.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki